คู่มือการจัดการโรคพืชแบบครบวงจร
ยุทธวิธีทางชีวภาพเพื่อผลผลิตที่ยั่งยืน ลดการสูญเสียตั้งแต่ต้นน้ำถึงปลายน้ำ
โรคที่เกิดจากเชื้อรา ระบาดรุนแรงในสภาพอากาศชื้น ทำให้ผลผลิตเสียหายและเน่าเสีย
เน้นการใช้จุลินทรีย์ปฏิปักษ์ เช่น ไตรโคเดอร์มา ทดแทนสารเคมีเพื่อความปลอดภัย
ความชื้นสะสมในทรงพุ่มคือตัวการสำคัญ การจัดการน้ำและการระบายอากาศคือหัวใจหลัก
การป้องกันที่ดีเริ่มต้นตั้งแต่ก่อนปลูก การจัดการเมล็ดพันธุ์ พื้นที่ และสภาพแวดล้อมอย่างเป็นระบบจะช่วยลดโอกาสการเกิดโรคได้อย่างมีนัยสำคัญ
*สัดส่วนความสำคัญโดยประมาณเพื่อการจัดการที่มีประสิทธิภาพ
สภาพแวดล้อมที่ใบเปียกชื้นเป็นเวลานานเอื้อต่อการเจริญเติบโตของเชื้อรา การปรับเปลี่ยนระบบให้น้ำสามารถลดความเสี่ยงนี้ได้ทันที
ทำให้ใบพืชเปียกโชก และมีความชื้นสัมพัทธ์ในทรงพุ่มสูง เหมาะแก่การขยายตัวของสปอร์เชื้อรา ควรหลีกเลี่ยงในพื้นที่เสี่ยง
ให้น้ำตรงจุดที่ราก ใบพืชแห้ง ลดความชื้นในอากาศรอบทรงพุ่ม เป็นวิธีที่แนะนำเพื่อตัดวงจรการเกิดโรค
ตัดส่วนที่เป็นโรคออกทันทีและนำไปเผานอกแปลง เพื่อกำจัดแหล่งเชื้อ
งดหรือลดปริมาณน้ำชั่วคราว และแต่งกิ่งให้โปร่งเพื่อระบายอากาศ
ใช้เชื้อราไตรโคเดอร์มาหรือแบคทีเรียบีเอส ฉีดพ่นบริเวณรอบจุดเกิดโรค
กราฟจำลองแสดงให้เห็นว่าการใช้ชีวภัณฑ์ร่วมกับการจัดการแปลง (Integrated) สามารถกดดันปริมาณเชื้อโรคให้ลดลงได้ดีกว่าการปล่อยตามธรรมชาติหรือการจัดการที่ไม่ต่อเนื่อง
ใช้ตะกร้าหรือกล่องที่มีรูระบายอากาศรอบด้าน เพื่อลดการสะสมของ "ความร้อน" และ "แก๊ส" ที่พืชคายออกมา ซึ่งเป็นตัวเร่งให้เชื้อราเจริญเติบโต
เก็บรักษาผลผลิตในที่เย็นและมีอุณหภูมิคงที่ระหว่างการรอจำหน่ายหรือขนส่ง ความเย็นช่วยหยุดยั้งการเจริญเติบโตของเชื้อแอนแทรคโนสที่อาจติดมา